Het geven van advies is een kunst op zich. Je wil anderen vrij laten om hun verhaal te doen en individuele pad te bewandelen, maar je wil ook helpen wanneer je ziet dat iemand bijvoorbeeld worstelt. Soms is het geven van advies niet de gepaste reactie.
Het geven van advies kan verward worden met het bieden van ondersteuning. Met advies val je soms terug op een eigen ervaring en wil je vanuit daar iemand helpen, omdat het voor jou zo heeft gewerkt. Dit is niet altijd de gepaste reactie, omdat het op dat moment gaat om de ander. Het is dan fijner om iemand ondersteuning te bieden. Ondersteuning zie ik meer als het aanwezig zijn, tonen van empathie en de ander laten voelen dat je luistert. Je hoeft niet een oplossing aan te dragen, want het delen op zichzelf is al waardevol. Er blijft zo ruimte voor de ander zelf om een manier te zoeken om te groeien.
Toch kan advies geven effectief zijn. Het is dan belangrijk dat het met zorg en respect gebeurt. In plaats van te zeggen "Je zou moeten...", kun je vragen stellen als "Hoe voel je je over...?" of "Wat denk je dat de beste stap zou zijn?" Breng advies op een manier dat het niet dwingend overkomt. Als het gepast is, deel dan jouw eigen ervaringen die relevant zijn voor de situatie. Dit kan laten zien dat je begrijpt wat de ander doormaakt en kan waardevolle inzichten bieden. Wees wel voorzichtig dat het delen van jouw ervaring niet dominant wordt, maar eerder een aanvulling op het gesprek.
Een manier om erachter te komen of het advies welkom en gepast was, is door te vragen hoe de ander zich erbij voelt en of het advies nuttig was. Dit geeft voor jezelf inzicht in hoe jij omgaat met kwetsbare situaties en laat je groeien in je eigen proces.